مريل استريپ در نامهاي به اصغر فرهادي از احساسش درباره «جدايي نادر از سيمين» و موفقيت جهاني آن گفت
سينماي
ما-
«با ساختن اين فيلم دلپذير، اصغر فرهادي كاري كرد كه هياتهاي ديپلمات و اخبار
روزنامهها از آن عاجزند.» اين جمله بخشي از نامه كوتاه مريل استريپ، بازيگر مشهور
سينما، به اصغر فرهادي است. روزنامه شرق در مطلبي با اشاره به اين نامه آورده است:
يكي از آنان كه به اصغر فرهادي نامه نوشت، «مريل استريپ» بود؛ بانويي كه 17 بار
نامزد اسكار شده بود و سه بار برنده آن؛ بانويي كه لوح تقدير نامزدشدن فيلم
«جدايي» در اسكار 84 را به «اصغر فرهادي» داده است. او در نامهاي نكتههايي را
درباره اين فيلم بيان كرد كه زاويه ديدي ديگر را رو به اين فيلم ميگشايد و آن را
نه به عنوان يك فيلم و اثر هنري، كه به عنوان تجلي يك اتفاق انساني در قالبي هنري
ميستايد.
او چنين مينويسد: «نميدانم آيا اصغر فرهادي زماني كه فيلمش را ميساخته آگاه
بوده كه بر خلاف نام فيلم، تاثير جهاني «يك جدايي» مردم را به هم نزديك خواهد
كرد؟! نزديك كردن ما و مردم ايران، تا از طريق داستان خانوادهاي در حال گسست و
پيچيدگيهاي اخلاقي و عاطفيشان، خانوادههاي ما و ايرانيان را به هم نزديك كند.»
مريل استريپ در توصيف جزئييات مطرح شده در كارگرداني اين فيلم مينويسد: «او اين
كار را با ظرافت انجام ميدهد؛ با ارايه تصويري صميمي از پيشخوان آشپزخانهاي در
تهران يا با نشان دادن پرتره كوچكي از انيشتين يا نقاشي ديگري از وايت به نام
دنياي كريستينا. او به ما اجازه همدردي با مردي را ميدهد كه به تازگي تركش كردهاند؛
جايي كه براي يافتن تنظيم درست ماشين لباسشويي در تكاپوست. او ميگذارد تا ما عمل
دردناك و سرشار از عشق شستوشوي پدري پير را بازشناسيم و ميگذارد شوك حاصل از
بازي كودكي كه پيچ دستگاه اكسيژن را باز و بسته ميكند و باز ميبندد و باز ميكند
را حس كنيم؛ همچنان كه سرنوشت با زندگي ما در حال بازي است.»
بانويي كه او را در اخلاق و ماندگاري در سينما تحسين ميكنند، چنين به رمزگشايي از
فيلم «جدايي» ميپردازد: «او ميگذارد در خستگي مفرط قاضياي سهيم شويم كه ميخواهد
پنجره دفتر كمهوايي كه در آن تصميمات دشوار ميگيرد، چارتاق باز باشد:
-چه چيز هل دادن است، چه چيز ضربه زدن؟
-چه كسي پرت شد، چه كسي از حال رفت؟
-چه كسي دروغ گفته، چه كسي غيرقابل اطمينان است؟
-چه كسي خوب است، چه كسي بد؟
چگونه ميتوان همه اينها را در جاي خود قرار داد؟ و ببينيد چه ميزان گذشت در دل
مردمي است كه تحت قواعدي بيگذشت زندگي ميكنند.»
استريپ فيلم «جدايي» را فراتر از تمام همه ابزاري دانست كه ميتواند كشورها را به
هم نزديك يا از هم دور كند.
او نامهاش را با چنين عباراتي پايان ميدهد:
«با ساختن اين فيلم دلپذير، اصغر فرهادي كاري كرد كه هياتهاي ديپلمات و اخبار
روزنامهها از آن عاجزند. او گذاشت تا ما خود را در آينه زندگي ديگران ببينيم و
مخمصههاي يكديگر را درك كنيم؛ مخمصه انسانيت مشتركمان را. اين كنش، كنشي
سياستمدارانه است. در دنيايي كه مسير تماشا در آن با بدبيني و تلخي مسدود است،
نياز داريم تا هنرمندان تصوير را وضوحي بهتر ببخشند. ما به «يك جدايي» محتاجيم تا
به هم نزديكمان كند. اصغر فرهادي براي همان يك لحظه دلنشيني كه مردم زيادي را در
ايران خوشحال كرد به عنوان چهارمين چهره مجله تايم از سوي مردم برگزيده شد. اين
آغاز راهي است كه او به عنوان يك هنرمند در آن قرار گرفته است و تا كنون نشان داده
است كه اين مسير را با هوشياري ادامه ميدهد.»
